ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΠΛΕ (ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2025)
Οι Σκέψεις Μπλε επιστρέφουν και αυτόν τον μήνα για να σχολιάσουν την επικαιρότητα της Έβερτον. Θέματα όπως ο θετικός Νοέμβριος και το φορμάρισμα της ομάδας, το αδιανόητο παιχνίδι με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Καθώς και ό,τι άλλο μας απασχόλησε αυτόν τον μήνα.
Είναι ένας μήνας που σε γενικές γραμμές τον χαρακτηρίζεις θετικό. Η ομάδα κέρδισε τους 7 από τους 12 βαθμούς που διεκδίκησε. Υπήρχε ένα φορμάρισμα της ομάδας που το περιμένεις απο τις ομάδες του Moyes αυτή την περίοδο. Απλά η τελευταία ήττα με την Νιουκάστλ βγάζει έναν προβληματισμό για το κατά πόσο η ομάδα θα μπορέσει σε πρώτη φάση να καλύψει το κενό του Gueye αλλά και στην συνέχεια το κενό του Ndiaye που θα φύγει και αυτός μέσα στον Δεκέμβριο για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής.Νομίζω ότι θα είναι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος για τον David Moyes αυτό το δίμηνο. Ο Gueye παρά την χαζομάρα του και τα 36 του χρόνια παραμένει κομβικός για την ομάδα. Κακώς μεν αλλά δυστυχώς έτσι είναι.
Φυσικά, αυτόν τον μήνα δεν γίνεται να μην ξεχωρίσουμε το παιχνίδι με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που πραγματικά ήταν από τα πιο παράξενα και συναρπαστικά που έχουμε δει. Μέσα σε μισή ώρα είχαμε αναγκαστική αλλαγή, μείναμε με δέκα παίκτες επειδή δικός μας παίκτης χαστούκισε συμπαίκτη του, και παρ’ όλα αυτά προηγηθήκαμε 0-1. Και στο τέλος βάλαμε τέλος σε αναμονή δώδεκα χρόνων, παίρνοντας επιτέλους νίκη στο Όλντ Τράφορντ. Μεταξύ σοβαρού και αστείου, δύσκολα θυμάμαι άλλη ομάδα που να πήγε στην έδρα της Γιουνάιτεντ και να την επισκίασε τόσο ολοκληρωτικά και με τόσους διαφορετικούς τρόπους.
Η σκηνή με τον Idrissa Gana Gueye ήταν από αυτές που μένουν, αλλά για όλους τους λάθος λόγους. Δεν χρειάζεται να μπούμε σε υπερβολές περί «προσβολής της ομάδας» ή «διακοπής συμβολαίου», γιατί η απουσία του στο γήπεδο έδειξε ξεκάθαρα πόσο σημαντικός είναι. Αυτό που κατάφερε κυρίως ήταν να εκθέσει τον εαυτό του. Έχει διαγράψει μια σπουδαία πορεία σε υψηλό επίπεδο, αλλά επειδή δεν υπήρξε ποτέ ο παίκτης-βιτρίνα, όπως για παράδειγμα ο Zidane,(που έκανε παρόμοια ανοησία) τέτοιες στιγμές θα είναι το πρώτο πράγμα που θα θυμούνται όσοι δεν παρακολουθούν στενά την Έβερτον. Όπως επιστρέφει κάθε τόσο στα social media το βίντεο με τον Bowyer και τον Dyer μετά από τόσα χρόνια, έτσι πιθανότατα θα επιστρέφει και αυτό.
Το αφήγημα ότι «δεν έγινε τίποτα» και ότι «είναι θέμα πάθους» για μένα είναι επικίνδυνο και δεν στέκει. Ούτε μπορεί να καλύψει το πώς ένιωσε ο Keane τη στιγμή που δέχτηκε αυτή την αντίδραση μέσα στο το γήπεδο. Ακόμη κι αν το κρατήσει χαμηλά για να μην υπάρξει συνέχεια, είναι ανθρώπινο να τον έχει επηρεάσει και μόνο που βρέθηκε στη μέση μιας τόσο άβολης και εκτεθειμένης φάσης. Δεν υπήρχε λόγος να γίνει έφεση για μια κόκκινη κάρτα που ήταν ξεκάθαρη. Οι πράξεις έχουν συνέπειες, κι όσο απαραίτητος κι αν είναι, πρέπει να τις υποστεί. Κατά τη γνώμη μου, η συγγνώμη που ζήτησε ήταν το αυτονόητο πρώτο βήμα. Ένα ουσιαστικό πρόστιμο, ανακοινωμένο επίσημα, θα έκλεινε σωστά την ιστορία και θα επέτρεπε σε όλους να προχωρήσουν.
Ο Δεκέμβριος είναι πάντα ένας μήνας που αποκαλύπτει τις πραγματικές δυνατότητες κάθε ομάδας στην Πρέμιερ Λιγκ και δεν αποτελεί εξαίρεση για την Έβερτον. Αν η ομάδα καταφέρει να μείνει κοντά στις θέσεις που οδηγούν στην Ευρώπη, ο Ιανουάριος με ουσιαστική ενίσχυση στα ξεκάθαρα κενά της, όπως στην επίθεση, στο δεξί άκρο της άμυνας και με ένα αμυντικό χαφ. Την ίδια στιγμή, ελάχιστες ομάδες πείθουν πραγματικά φέτος. Η Τότεναμ και η Νιουκάστλ δεν είναι σταθερές , Γιουνάιτεντ και Λίβερπουλ βρίσκονται και αυτές τη στιγμή στο ίδιο επίπεδο βαθμλογικά με την Έβερτον, έστω κι αν οι δύο τελευταίες έχουν έναν αγώνα λιγότερο. Αν μάλιστα τα Ευρωπαϊκά εισιτήρια είναι οκτώ ή εννέα ξανά, ο στόχος δεν μοιάζει καθόλου άπιαστος.





