ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΚΡΙΖΑ ΖΩΝΗ
Η είδηση ότι η Έβερτον και η Νότιγχαμ Φόρεστ εξετάζουν νομικές κινήσεις κατά της Πρέμιερ λιγκ δεν αποτελεί απλώς μια αντίδραση αγανάκτησης, αλλά μια προσπάθεια να αποσαφηνιστεί το νομικό πλαίσιο των κυρώσεων στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται η πρόσφατη απόφαση για την Τσέλσι, η οποία, αν και παραδέχθηκε σοβαρές παραβάσεις, απέφυγε την αφαίρεση βαθμών που επιβλήθηκε προπέρσι στην ομάδα μας και την Φόρεστ.
Είναι κρίσιμο να διαχωριστεί η φύση των αδικημάτων. Η Έβερτον και η Φόρεστ τιμωρήθηκαν για παραβίαση των Κανόνων Κερδοφορίας και Βιωσιμότητας (PSR), δηλαδή για οικονομικές απώλειες που ξεπέρασαν το επιτρεπτό όριο σε μια τριετία. Αντίθετα, η υπόθεση της Τσέλσι αφορά 36 «αδήλωτες πληρωμές» προς παίκτες και ατζέντηδες κατά την περίοδο 2011-2018, υπό την προηγούμενη ιδιοκτησία του Ρόμαν Αμπράμοβιτς.
Η Πρέμιερ λιγκ δικαιολόγησε την επιεική στάση της (πρόστιμο £10,75 εκατ. και ανασταλτική ποινή) βασιζόμενη σε δύο πυλώνες. Πρώτον, η σημερινή διοίκηση των Τοντ Μπόελι και Clearlake Capital επέδειξε πλήρη συνεργασία, αναφέροντας οικειοθελώς τις παρατυπίες που ανακάλυψε κατά τον έλεγχο για την αγορά του συλλόγου. Δεύτερον, η Λίγκα έκρινε ότι ακόμα και αν αυτές οι πληρωμές είχαν δηλωθεί τότε, η Τσέλσι δεν θα είχε παραβιάσει τα όρια του PSR για εκείνες τις χρήσεις.
Το νομικό επιχείρημα της Έβερτον εστιάζει στην ασυνέπεια της Λίγκας ως προς το «αθλητικό πλεονέκτημα». Στις υποθέσεις της Έβερτον, η Λίγκα υποστήριξε σθεναρά ότι οποιαδήποτε οικονομική παράβαση μεταφράζεται αυτόματα σε πλεονέκτημα στον αγωνιστικό χώρο, το οποίο πρέπει να αντισταθμιστεί με αφαίρεση βαθμών.
Στην περίπτωση της Τσέλσι, ωστόσο, οι πληρωμές αυτές αφορούσαν την απόκτηση κορυφαίων παικτών (όπως οι Hazard,Matic) που βοήθησαν στην κατάκτηση τίτλων. Η Έβερτον ζητά να μάθει γιατί η «συνεργασία» μιας νέας διοίκησης αποτελεί επαρκή λόγο για να παρακαμφθεί η ανάγκη για αθλητική κύρωση, όταν η ουσία της παράβασης η απόκτηση παικτών με αδήλωτα κεφάλαια παραμένει.
Η ανησυχία που εκφράζεται από πολλούς συλλόγους, και όχι μόνο από την Έβερτον, είναι ότι η Πρέμιερ λιγκ δημιούργησε μια «οδό διαφυγής». Αν ένας σύλλογος μπορεί να αποφύγει την αφαίρεση βαθμών για σοβαρές παρατυπίες απλώς και μόνο επειδή συνεργάστηκε με τις αρχές, τότε το κύρος των κανονισμών τίθεται υπό αμφισβήτηση. Αυτό το ερώτημα γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό καθώς το αγγλικό ποδόσφαιρο περιμένει την ετυμηγορία για τις 115 κατηγορίες της Μάντσεστερ Σίτι, όπου η πολυπλοκότητα των πληρωμών και των χορηγιών είναι πολύ μεγαλύτερη.
Η Έβερτον δεν ζητά την τιμωρία της Τσέλσι από εμπάθεια, αλλά απαιτεί ισονομία. Αν η Πρέμιερ λιγκ θέλει να είναι μια αξιόπιστη διοργανώτρια αρχή, οφείλει να εξηγήσει πώς ορίζεται το αθλητικό πλεονέκτημα και γιατί η συνεργασία μιας διοίκησης μπορεί να «σβήσει» τις αγωνιστικές συνέπειες παραπτωμάτων που επηρέασαν το πρωτάθλημα για σχεδόν μία δεκαετία.
