ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΠΛΕ (ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026)

 Οι Σκέψεις Μπλε επανέρχονται για να σχολιάσουμε την επικαιρότητα του Σεπτεμβρίου και αν και ο μήνας δεν ήταν πλήρης από αγωνιστική δράση, έχω τόσα πολλά να σχολιάσω. Μάλιστα συνειδητά και για αν μην κουράσω άφησα 1-2 θέματα εκτός συζήτησης. 

 Ξεκινάμε από το αγωνιστικό που προσωπικά δεν έχω κανένα παράπονο από την βαθμολογική συγκομιδή κάποιοι θα πούνε ότι μπορούμε και καλύτερα. Αλλά επειδή προερχόμαστε από σεζόν που το χειρότερο ήταν το δεδομένο, εγώ θα πω ότι η συγκομιδή είναι ικανοποιητική. Όσο για το ποδόσφαιρο που παίζουμε δεν με εντυπωσιάζει η ομάδα αλλά και πάλι ποια ομάδα εντυπωσιάζει Σεπτέμβριο μήνα; Θεωρώ ότι για την ώρα οι παίκτες αδικούν τους εαυτούς τους μπορούν να αποδώσουν καλύτερα από αυτό που βλέπουμε η εικόνα σε κάποια παιχνίδια ήταν απογοητευτική κατά διαστήματα θα φέρω ως παράδειγμα το παιχνίδι με την Γουλβς για το λιγκ καπ και το παιχνίδι με την Ίπσουιτς που κλειστήκαμε υπερβολικά για ομάδα που έπαιζε με παίκτη παραπάνω. 

 Όσον αφορά το θέμα του επιθετικού, όταν τις πρώτες 2-3 μέρες της διακοπής για τις Εθνικές ομάδες είδα ότι δεν υπήρχε καμία συζήτηση, κατάλαβα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάρουμε ελεύθερο επιθετικό. Αν το σκεφτούμε πιο ψύχραιμα, για ποιον λόγο να πάρουμε τώρα επιθετικό; Υπάρχουν δύο προφανείς λύσεις, μιας και η τρίτη, ο Vardy, υπέγραψε στην Μπέρνλι. Ο πρώτος είναι ο Benzema, που μάλλον λόγω οικονομικών δεν τον ακουμπάμε, γι’ αυτό και δεν ακούσαμε τίποτα. Ο δεύτερος είναι ο Icardi, απίστευτα προβληματικό άτομο, κάτι που λέει πολλά, αφού καμία ομάδα δεν τον υπογράφει ούτε ως ελεύθερο. Ακόμα και αν εξαιρέσουμε τα παραπάνω προβλήματα, μιλάμε για δύο παίκτες που δεν έχουν κάνει προετοιμασία, έχουν να μπουν σε γήπεδο από την περασμένη σεζόν και πιθανότατα, για να μπορέσουν να προσφέρουν, θα πιάσουμε Δεκέμβριο. Αξίζει τον κόπο, για λίγες μέρες ως τον Ιανουάριο που ανοίγει η μεταγραφική περίοδος, να χρεωθεί η ομάδα ένα πανάκριβο συμβόλαιο; Εγώ λέω όχι.

 Αυτό πιστεύω εγώ. Αν κάναμε μια δημοσκόπηση ανάμεσα στους Έβερτονιανς, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι η πλειοψηφία θα συμφωνούσε μαζί μου. Οι μεταγραφές ζεσταίνουν τον κόσμο, ακόμα και αν είναι κάποιες φορές περιττές. Ήδη έχουμε αρχίσει να βιώνουμε τη γκρίνια γύρω από τον όμιλο Friedkin. Σε αυτό το σημείο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο η δήλωση του Dewsbury-Hall.Ειλικρινα δεν θα άλλαζα ούτε λέξη από αυτό που είπε και αξίζει να το ξαναδούμε γραμμένο:«Όλοι θέλουν να γίνονται μεταγραφές και να υπάρχει το τέλειο ρόστερ, αλλά υπάρχουν 19 παιδιά εδώ μέσα που, όπως ελπίζουμε, θα οδηγήσουν την ομάδα σε επιτυχίες φέτος».

Το κακό είναι ότι εμείς, ως Έβερτονιανς, βρισκόμαστε συνέχεια σε κατάσταση alert. Ξαφνικά βγήκαν οι Friedkin «κακοί» που τάχα αγαπάνε περισσότερο τη Ρόμα από την Έβερτον  έφτασαν μάλιστα να γράφονται ολόκληρα άρθρα γι’ αυτό. Αντί οι Άγγλοι δημοσιογράφοι να αναλύσουν αυτή τη θεωρία και να δείξουν στον μέσο φίλαθλο τι πραγματικά έχουν ξοδέψει οι Friedkin και σε τι κατάσταση παρέλαβαν την ομάδα οικονομικά διαλυμένη, με χρέη προς 777 Partners και ποινές PSR προτίμησαν να ρίξουν λάδι στη φωτιά, απλώς επειδή μια κρίση στην Έβερτον φέρνει κλικ.

 Στην πραγματικότητα, τα νούμερα το αποδεικνύουν: σε μόλις ενάμιση με δύο χρόνια, οι Friedkin έχουν ήδη επενδύσει στην Έβερτον πάνω από 700 εκατομμύρια λίρες, μετρώντας το τίμημα της εξαγοράς, την εξόφληση χρεών και την ανακεφαλαιοποίηση της ομάδας. Και αν σκεφτούμε ότι βρίσκονται στην Έβερτον λιγότερο καιρό απ’ ότι στη Ρόμα, ο ρυθμός επένδυσης εδώ είναι αρκετά μεγαλύτερος από αυτόν των τελευταίων έξι χρόνων στη Ρόμα.

 Όμως δεν μπορώ να αρνηθώ ότι με την συμπεριφορά τους εκεί στον όμιλο Friedkin δημιουργούν μόνοι τους προβλήματα στο εαυτό τους και στην ομάδα. Ποιος ο λόγος να μην έχουν εμφανιστεί καμία φορά στο Λίβερπουλ; Όταν το έχουν κάνει για την Ρόμα; Ποίος ο λόγος να μην έχουν απευθυνθεί μια φορά απευθείας στους φίλους της ομάδας; Είναι συμπεριφορά που στην πρώτη στραβή εύκολα ερμηνεύεται ως αδιαφορία. Ειδικά όταν ο προηγούμενος ιδιοκτήτης (Moshiri) ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσες να το κατηγορήσεις για πολλά, όχι όμως για αδιαφορία.

 Αυτό το μήνα άνοιξε και ένα άλλο θέμα ο όμιλος Friedkin ψάχνει να πουλήσει ένα μέρος των μετοχών του.Επέιδη στην Ελλάδα είναι λίγο δύσκολο να καταλάβουμε για ποιο λόγο να αγοράσει κάποιος μειοψηφικό μερίδιο μετοχών σε μια ποδοσφαιρική ομάδα οφείλω να εξηγήσω ότι στην Πρέμιερ λιγκ είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο Ο πρώτος λόγος είναι οικονομικός: τα τηλεοπτικά έσοδα και η παγκόσμια απήχηση της Πρέμιερ Λιγκ ανεβάζουν σταθερά την αξία των ομάδων, οπότε ένας επενδυτής μπορεί να μπει με μικρότερο κεφάλαιο από αυτό μιας πλήρους εξαγοράς και να ελπίζει σε κέρδος όταν πουλήσει. Ο δεύτερος είναι το κύρος και οι επαφές που φέρνει η παρουσία στο ποδόσφαιρο της Αγγλίας. Ο τρίτος είναι ότι πολλές φορές το μειοψηφικό μερίδιο αποτελεί το πρώτο βήμα για τον έλεγχο της ομάδας αργότερα. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Στην Κρίσταλ Πάλας ο John Textor αγόρασε μεγάλο μειοψηφικό πακέτο το 2021 και αργότερα το μερίδιό του πέρασε στον Woody Johnson, ιδιοκτήτη των New York Jets, ενώ ήδη από το 2015 οι Josh Harris και David Blitzer είχαν μπει ως μειοψηφικοί μέτοχοι δίπλα στον Steve Parish. Στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η Ineos του Jim Ratcliffe πήρε περίπου το 27,7% το 2024 και ανέλαβε τη διοίκηση του ποδοσφαιρικού τμήματος χωρίς να έχει την πλειοψηφία. Στη Νιούκασλ, μαζί με το Saudi PIF, μειοψηφικό πακέτο έχει η RB Sport & Media και μέχρι πριν λίγο καιρό μερίδιο είχε και η PCP Capital Partners της Amanda Staveley που γράφεται πως ενδιαφέρεται για την Έβερτον. Για την ομάδα μας, μια τέτοια πώληση μπορεί να φέρει φρέσκο κεφάλαιο και νέους συνεργάτες, με το ερώτημα φυσικά να είναι ποιος θα είναι ο αγοραστής και τι ρόλο θα ζητήσει.

Κλείνοντας πρέπει να αναφέρω πόσο θετικό βλέπω ότι η Έβερτον έχει πάλι τρεις Άγγλους διεθνείς στην σύνθεση της.Οι Pickford,Branthwaite και Garner δείχνουν το επίπεδο που πρέπει να είναι η Έβερτον. Θέλω να εξηγήσω πόσο σημαντικό το βλέπω. Όταν έχεις διεθνείς παίκτες στις μεγαλύτερες Εθνικές ομάδες του κόσμου και η Αγγλία είναι μια από αυτές, πλησίαζες το επίπεδο που θέλουμε και ονειρευόμαστε να δούμε την Έβερτον.  

 Γνωρίζω ότι αρκετοί περιμένετε να σχολιάσω την απόφαση για την Μάντσεστερ Σίτι αλλά επείδη δεν γνωρίζω ακόμα την το μέγεθος της τιμωρίας επιφυλάσσομαι να αναλύσω σωστά το θέμα τον επόμενο μήνα η αν το κρίνω απαραίτητο με ξεχωριστό άρθρο. Φυσικά η απόφαση ήταν αναμενόμενη αλλά αυτό που έχει αξία να δούμε είναι η τιμωρία.

ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

ΕΥΧΟΜΑΙ & ΕΛΠΙΖΩ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΣΥΧΕΧΕΙΑ

ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ