ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ JORDAN

 Για ακόμα μια φορά, το έργο παίχτηκε σε επανάληψη. Η Εθνική Αγγλίας αποκλείστηκε ξανά σε έναν ημιτελικό Μουντιάλ, και τα πληκτρολόγια των «ειδικών» στο Νησί πήραν φωτιά, όπως και τα κακεντρεχή σχόλια των πικραμένων τηλεσχολιαστών, σημαδεύοντας τον Jordan Pickford. Είναι πραγματικά εξοργιστικό το πώς ο άνθρωπος που εδωσε σταθερότητα στην Αγγλία κάτω από τα δοκάρια γίνεται ξανά ο εύκολος αποδιοπομπαίος τράγος. Ας μιλήσουμε λοιπόν με αλήθειες, γιατί η μνήμη στην Αγγλία φαίνεται να κρατάει όσο ενός χρυσόψαρου.

 Ας ξεκινήσουμε από το πιο πρόσφατο. Η Αγγλία προηγείται με τον Anthony Gordon στο 55′. Το ματς πηγαίνει προς το τέλος του και η άμυνα αδρανεί.Το 1-1 του Enzo Fernandez (85′): Ο Enzo πιάνει ένα άπιαστο, κεραυνοβόλο σουτ εκτός περιοχής. Η μπάλα παίρνει τέτοια τροχιά που κανένας τερματοφύλακας στον κόσμο δεν τη βγάζει.Το 2-1 του Lautaro Martinez (90’+2′): Ο Lionel Messi βγάζει μια μαγική ασίστ, η άμυνα της Αγγλίας κοιμάται όρθια και ο Lautaro του 1,74 εκτελεί εξ επαφής.

 Όποιος ρίχνει ευθύνη στον Pickford γι’ αυτά τα δύο γκολ, η μπερδεύει τον τερματοφύλακα με τον superman, είτε απλά εθελοτυφλεί επειδή ο Jordan φοράει τη φανέλα της Έβερτπν. Ο άνθρωπος αφέθηκε στο έλεος των Αργεντινών από την ίδια του την άμυνα.

 Για να εκτιμήσουν στην Αγγλία αυτό που έχουν,θα πρέπει να θυμηθούν τι είχαν. Πριν εμφανιστεί ο Pickford, η εστία της Αγγλίας ήταν το πιο σύντομο ανέκδοτο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Ας κάνουμε μια γρήγορη αναδρομή στους προκατόχους του:David James: Ο άνθρωπος που κέρδισε επάξια το παρατσούκλι “Calamity James”. Μια μόνιμη πηγή κινδύνου, ικανός για το καλύτερο και το πιο τραγικό λάθος στο ίδιο λεπτό.Paul Robinson: Ποιος μπορεί να ξεχάσει το ιστορικό αεροκλότσημα στην Κροατία, ή τη μόνιμη νευρικότητα που μετέδιδε στην άμυνά του;Robert Green: Το απόλυτο highlight της καριέρας του με το εθνόσημο ήταν η τραγική γκέλα κόντρα στις ΗΠΑ στο Μουντιάλ του 2010. Ένα γκολ-ντροπή που στοίχειωσε μια ολόκληρη γενιά.

 Συνεχίζοντας αςς θυμηθούμε τον Joe Hart καλός τερματοφύλακας για την Premier League, αλλά στα μεγάλα τουρνουά λύγιζε σαν χάρτινος πύργος. Το Euro 2016 και ο αποκλεισμός από την Ισλανδία με δική του αποκλειστική ευθύνη στα χαμηλά σουτ, ακόμα προκαλεί εφιάλτες Να πάμε πιο πίσω ο David Seaman Ένας τερματοφύλακας που βαφτίστηκε «θρύλος» κυρίως λόγω της Αρσεναλ, αλλά στην Εθνική ήταν μια μόνιμη πηγή άγχους στις ψηλές μπαλιές. Η καριέρα του σημαδεύτηκε από δύο ιστορικά ρεζιλίκια, το γκολ από τη σέντρα-σουτ του Nayim το 1995 (στον τελικό του Κυπελλούχων) και, φυσικά, το αδιανόητο γκολ που έφαγε από το φάουλ-σέντρα του Ronaldinho στο Μουντιάλ του 2002, στέλνοντας την Αγγλία σπίτι της.

 Και μετά ήρθε ο Pickford. Ο άνθρωπος που στα μεγάλα τουρνουά έχει μηδέν μοιραία λάθη. Ο άνθρωπος που κάνει την άμυνα της Αγγλίας να νιώθει ασφάλεια για πρώτη φορά μετά από τρεις δεκαετίες.Αν υπάρχει ένα πράγμα που οι Άγγλοι δεν είχαν ποτέ στην ιστορία τους, αυτό είναι ένας τερματοφύλακας-σπεσιαλίστας στα πέναλτι. Η Αγγλία αποκλειόταν πάντα στη «ρώσικη ρουλέτα». Μέχρι που ήρθε ο Pickford από το Μουντιάλ του 2018 (κόντρα στην Κολομβία), το Nations League του 2019 (κόντρα στην Ελβετία), μέχρι το Euro 2024 (κόντρα στην Ελβετία), ο Pickford είναι ο μοναδικός που βγαίνει πάντα μπροστά, κρατώντας τις ελπίδες της Αγγλίας στις πλάτες του.

 Στον τελικό του Euro του 2020 την μοναδική φορά που πραγματικά η Αγγλία έφτασε τόσο κοντά σε τρόπαιο. Ο Pickford κάνει μια επική εμφάνιση. Στη διαδικασία των πέναλτι αποκρούει τα χτυπήματα των Belotti και Jorginho! Αν οι Άγγλοι εκτελεστές (Saka, Rashford, Sancho) έκαναν τη δουλειά τους, ο Jordan θα είχε χαρίσει το Euro στην Αγγλία και σήμερα θα είχε άγαλμα έξω από το Wembley, αλλα στην ήττα αυτά εύκολα ξεχνιούνται.

 Η κριτική στον Pickford είναι το τίμημα που πληρώνει επειδή δεν παίζει σε κάποια “συστημική” ομάδα του Big-6 και επειδή είναι ένας παίκτης με έντονη προσωπικότητα, που δεν φοβάται να φωνάξει και να τσαλακωθεί.Εμείς, ως Greek Toffees, είμαστε περήφανοι για τον Jordan. Είναι ο κορυφαίος Άγγλος τερματοφύλακας της σύγχρονης εποχής, ο πιο σταθερός παίκτης της Εθνικής του στα μεγάλα τουρνουά, και όποιος δεν το βλέπει, απλά δεν θέλει να το δει.

Keep head high, Jordan. We’ve got your back!